Navigatie overslaan
Versa Vrijwilligerscentrale Home
Account aanmakenLog in

Contact

  • Brink 29, 1251 KT Laren, Nederland
  • [email protected]

Versa Vrijwilligerscentrale

  • Voor organisaties
  • Hilversum
  • Gooise Meren
  • Weesp
  • BEL

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | februari 2022 | Vrijwilliger in beeld | 3 min lezen

Rick (27): ‘Ik leer door mijn maatje mezelf steeds beter kennen’

Door

Suzanne Wierenga
Vrijwilligerswerk maatjesproject

Rick (27): ‘Ik leer door mijn maatje mezelf steeds beter kennen’

 

Als je denkt dat vrijwilligerswerk alleen iets is voor gepensioneerden, dan heb je het mis. Dat bewijst Rick van de Lande. Hij is 27 jaar en maatje voor een leeftijdsgenoot met psychische klachten. “Voor mijn maatje ben ik een steunpilaar, maar juist omdat we zo’n goede klik hebben krijg ik ook veel nieuwe inzichten in mezelf.”

 

In zijn splinternieuwe baan als voedselveiligheid auditor gaat Rick van de Lande (27) dagelijks langs bedrijven en organisaties om adviezen en keurmerken te geven op het gebied van voedselveiligheid. “Inderdaad, een soort Rob Geus. Maar wij sluiten geen tenten hoor, we hebben een adviserende rol. Ik heb trouwens wel zo’n mooi jasje aan.” Rick lacht vrolijk.

 

Ook al heeft hij het druk met zijn nieuwe baan, toch maakt Rick wekelijks tijd vrij om vrijwilligerswerk te doen. “Ik ben maatje voor een leeftijdsgenoot die psychische klachten heeft. Hij is heel erg op zichzelf en heeft moeite om sociaal mee te komen in de maatschappij. We gaan vaak samen wandelen en dan praten we over van alles. Ik ben een soort steunpilaar voor hem.”

 

Kleine stapjes

Dat zijn maatje een leeftijdsgenoot is, vindt Rick een voordeel. “We hebben veel dezelfde interesses en hebben het bijvoorbeeld over de politiek in Nederland. Mijn maatje studeert biologie en daar ben ik ook heel geïnteresseerd in.” Rick vertelt dat zijn maatje en hij tijdens hun wandelingen over koetjes en kalfjes praten, maar ook over serieuze zaken. “Ik merk dat we elkaar steeds beter leren kennen en dat hij steeds meer vertelt over de dingen die hij graag zou willen doen, maar die hem nog niet lukken. Zo moet hij nog steeds zijn afstudeerscriptie maken. Ik probeer hem te helpen door met hem te bespreken hoe je iets groots in je hoofd ook in kleine stapjes kunt opdelen.”

 

“De eerste paar keren dat ik met mijn maatje afsprak, vond ik best pittig. Hij zat in een moeilijke periode en ik merkte dat het mij veel energie kostte om met hem te praten. Maar op een gegeven moment raakten we echt aan elkaar gewend en werden we letterlijk maatjes. We gaan heel ontspannen met elkaar om.”

 

Hoe langer hij met zijn maatje omgaat, hoe meer Rick het nut ervan inziet. “Ik kreeg een compliment van de coördinator van het maatjesproject dat mijn maatje houvast heeft aan mij en dat hij vooruit is gegaan. Ik weet niet in hoeverre dat aan mij ligt, maar het is natuurlijk wel heel mooi.”

 

Leeftijdsgenoot

Op de vraag waarom hij vrijwilligerswerk is gaan doen, antwoordt Rick dat dat idee is ontstaan toen hij door een polsblessure noodgedwongen in de ziektewet zat. “Ik was bezig met een inwerktraject, maar ik vond dat ik te veel stil zat. Iemand zei toen tegen me dat ik ook vrijwilligerswerk kon gaan doen. Ik ben online gaan zoeken en heb toen heel spontaan een bericht gestuurd naar Jacqueline van het Maatjesproject. Zij liet me uiteindelijk het profiel zien van de jongen die nu mijn maatje is. Ik zag meteen veel raakvlakken en dacht: dit kan heel gezellig worden.”

 

De leeftijd van zijn maatje geeft de doorslag. “Je hoort toch vaak dat vrijwilligerswerk op ouderen is gericht. Ik bezoek al heel vaak mijn oma van negentig. Voor het Maatjesproject wilde ik juist met een leeftijdsgenoot aan de slag. Tijdens de kennismaking met mijn maatje klikte het goed en hebben we van beide kanten besloten om elke week samen af te spreken.”

 

Gewoon gezellig

Rick noemt het contact tussen hem en zijn maatje waardevol. “Niet alleen voor mijn maatje, maar juist ook voor mezelf. Ik ga nu namelijk om met iemand waar ik anders niet mee in contact zou zijn gekomen. Daardoor leer ik mezelf beter kennen en kijk ik anders tegen dingen aan. Ik heb bijvoorbeeld geleerd dat je door er alleen maar voor iemand te zijn en op vaste momenten af te spreken, je al heel veel voor iemand kunt betekenen.”

 

De 27-jarige vrijwilliger wil andere jongeren van harte aanbevelen om vrijwilligerswerk te doen. “Sowieso is het goed voor je CV. Ja, dat klinkt plat, maar zo is het wel en dat is mooi meegenomen toch? Maar de echte waarde van vrijwilligerswerk vind ik dat je door iemand anders te helpen ook jezelf ontwikkelt. En als je net als ik een maatje vindt waarmee je een klik hebt, dan is het vooral gewoon gezellig.”

 

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
Vrijwilligerswerk maatjesproject

Rick (27): ‘Ik leer door mijn maatje mezelf steeds beter kennen’

| Vrijwilliger in beeld

De 27-jarige Rick is een maatje voor een leeftijdsgenoot met psychische klachten. Rick: ‘Ik leer door mijn maatje mezelf steeds beter kennen’. Lees de blog>
Lees meer

Online bankzaken regelen voor oma

| Vrijwilliger in beeld

Iedere week komt Kevin over de vloer bij zijn oma Harmke. Om boodschappen voor haar te doen, samen naar een ziekenhuisafspraak te gaan, of zomaar, voor de gezelligheid. “Ik vind het fijn dat ik weet dat ik voor haar kan zorgen. Dat ze er goed bij zit, en alles heeft wat ze nodig heeft.” Een paar jaar geleden werd Harmke getroffen door een herseninfarct. Daar herstelde ze goed van, al heeft ze door de gevolgen wel een rollator nodig bij het lopen. Sindsdien helpt haar kleinzoon Kevin bij allerlei dagelijkse dingen. “Hij doet boodschappen, hij gaat voor me naar de bank, hij helpt met dingen op de computer. Ik hoef maar te kikken en hij komt!”, vertelt Harmke met een grote lach. Kevin beaamt dat: “Ik ben laatst mijn eigen diëtistenpraktijk begonnen, en ik heb veel speling in mijn werkuren. Ik kan dus vrij makkelijk tijd reserveren voor mijn oma. Je ziet vaak dat kleinkinderen, als ze ouder worden, niet zo vaak meer bij hun opa of oma over de vloer komen. Voor mij is dit een goede reden om mijn oma vaker te blijven zien.” Gezonde boodschappen Zijn werk als diëtist neemt Kevin serieus. Ook wanneer hij boodschappen doet voor Harmke, die suikerziekte heeft. “Hij is streng hoor!”, vertelt Harmke. “Ik zondig nog weleens, maar als hij boodschappen doet, dan zitten er alleen maar dingen bij die ik mag hebben!” Kevin, glimlachend: “Nou, ik maak gewoon wat gezondere keuzes. Als ze vruchtenyoghurt wil, dan zorg ik wel dat het gezonde yoghurt is. En in plaats van zoet beleg haal ik bijvoorbeeld wat magere vleeswaren.” Toch weerhoudt dat Harmke er niet van om af en toe te snoepen: “Tegenover mijn huis zit een Turks winkeltje, daar haal ik soms stiekem wat kleins voor mezelf. Als Kevin dan langskomt verstop ik dat een beetje.” vertelt ze, terwijl ze Kevin lachend met haar elleboog aantikt. Dan, als ze een koekje uit een schaaltje op tafel pakt: “Alles wat ik niet mag, vind ik heerlijk!” Kevin: “Ik weet dat natuurlijk wel. Maar de kwaliteit van haar leven moet natuurlijk ook goed blijven. Dat is heel belangrijk.” Uitstapjes Harmke gaat er graag op uit. Naar het dorp bijvoorbeeld. Waar ze, zo vertelt ze, een bekend gezicht is bij veel cafés en winkeltjes: “Bij de ene zaak krijg ik koffie, en dan ergens anders weer wat drinken, of iets lekkers. Dat vind ik zo gezellig, ik ben gek op gezelligheid!” Kevin: “Dat vind ik ook tof. Ondanks dat ze met d’r voet zit, en ook niet meer goed ziet met één oog, gaat ze toch lekker de hort op.” Harmke en Kevin maken ook regelmatig samen uitstapjes. “Ik kan overal wel met de taxi heen,” vertelt Harmke, “maar dan ben je ook maar zo alleen. Dus af en toe haalt Kevin me op en gaan we samen een dagje weg, naar mijn oudste zoon bijvoorbeeld. Op de terugweg gaan we dan ergens een hapje eten. Dat is hartstikke leuk! Ik ben echt heel blij met Kevin, die kan ik niet meer missen.” Dat geldt andersom ook. “Met mijn oma kan ik het overal over hebben,” Kevin kijkt Harmke even aan, “ook over dingen die soms moeilijk zijn om met anderen te bespreken. En dat is fijn. Ik heb heel veel steun aan haar.”
Lees meer
taalondersteuning, jongeren, vrijwilligerswerk jongeren

Sanne (17) helpt Laura (16) met Nederlands

| Vrijwilliger in beeld

Sanne helpt scholiere Laura met wennen in Nederland
Lees meer