Vrijwilligerscentrale Hilversum en Wijdemeren

Goed bezig Druk bezig staat Eugene het dierenhok schoon te maken. Naast de prachtige grote bomen aan de rand van de Dierenweide is hij gefocust aan het werk, heerlijk in zichzelf. Ik zwaai naar hem en ik denk ‘die is goed bezig!’. Tijdens een bezoek aan Dierenweide Zonnehoeve sta ik het terrein te bewonderen, wat ziet het er prachtig uit. Er is een hoop werk verzet, de entreepoort is nieuw en van ijzer, de omheining is strak en netjes, ook hebben sommige hokken een goed stevig trapje. Ook de voederplaats en de chillplek voor Vrijwilligers hebben een opknapbeurt gehad. Wat hebben de Vrijwilligers hier hard gewerkt. Rust tussen de bomen Ik raak in gesprek met Eugene, de jongeman die zo lekker aan het werk was, hij is erbij komen staan. Waarom doe je dit werk, vraag ik hem. Met glunderende ogen vertelt hij dat de natuur hem rust geeft en die rust heeft hij nodig. Eugene vervolgt dat hij veel in zijn hoofd zit en al die gedachten, die alle kanten op schieten levert hem meer onrust op dan hij lief is. Maar hier tussen de bomen en het fysiek bezig zijn, houdt hem ver van zijn gedachten. En fysiek is het zeker, want het schoonmaken van de dierenhokken is een stevige klus. “Ja, soms vergeten mensen dat in verbinding zijn met jouw omgeving heel belangrijk is. De bomen zien en horen in de wind, dat is heerlijk”, zegt Eugene. “Voorheen zat ik vaak op mijn mobiel, daardoor raakte ik steeds mee geïsoleerd van mijn omgeving. Uiteindelijk zat ik meer in mijn hoofd met alle gedachten Nu kijk ik gedurende mijn werk niet op mijn telefoon en dat voelt heerlijk. Sterker nog, ik kijk er zelfs niet naar als ik hiernaartoe fiets. Daardoor heb ik volledige aandacht voor deze mooie omgeving. Ik zie de bomen, ik sta letterlijk met mijn voeten in de aarde (soms modder hahaha), ik aai de dieren en ik drink koffie met het team. Ik voel weer verbinding met de wereld om mij heen en ik ben met mijn lijf bezig". Eugene vertelt verder “ik zit in een traject met een jobcoach bij USG/Restart. Zij attendeerde mij op de website van de Vrijwilligerscentrale en daar zagen we vacature van de Dierenweide, wat mij veel steun gaf en geeft. Ik kom helemaal tot rust, dat laten die dieren (en mensen) mij ook voelen, alive, juist door het "basale", pootjes in de aarde. Ik weet dat het een lange weg terug is naar mij weer "volledig voelen" i.p.v. gefragmenteerd en dat zal vanaf hier met een nieuw ritme dat begint te ontstaan, meer zelfzorg en rust alleen maar beter gaan.” Betrokken Ik ben onder de indruk van zijn verhaal. Eugene, wat ben je een wijze man en goed bezig, je hebt helemaal gelijk. Nicolette de beheerder van het terrein, of eigenlijk kan ik zeggen de super-Vrijwilliger van de Dierenweide Zonnehoeve, is heel blij met Eugene. Hij werkt goed door, pakt het prima op en werkt fijn mee met het team. Tot slot Eugene, heeft het effect van deze natuur ook invloed op de rest van de week voor jou en jouw gedachtes? “Dat is een goede vraag, dat begint te komen, ja het heeft zeker effect” zegt hij. Eugene is inmiddels 5 weken aan het werk bij de Dierenweide Zonnehoeve en kent al een hoop namen van de geiten, konijnen en ezels. Momenteel werkt hij op alleen op de dinsdag en terwijl Nicolette erbij komt staan vult zij aan “En binnenkort ook de vrijdag”. Tegelijkertijd zie ik Eugene glunderen. Tweemaal in de week in verbinding staan met de natuur, dat is een fijn vooruitzicht. Dank je voor het gesprek, Eugene!

Haar mooie naam is vernoemd naar haar oma, Henriette Toussaint, tegenover mij zit een veelzijdige vrouw met een grote vrijwillige inzet. Tegenwoordig is zij gastvrouw bij Buurthuis Bloemrijk in Hilversum Zuid. Samen met haar vriendin Marisa Franken verzorgen zij de donderdagochtend, waar tevens de inloop is voor computerhulp en een tekenclub. Op de dinsdagmiddag werkt zij sinds enkele maanden bij Weg & Wijzer, dat voelt als een verdieping voor haar. Mensen zien, aanvoelen en welkom heten met een kop koffie/thee, dat voelt goed en nuttig. Daarnaast is Henriette af en toe actief bij wijkcentrum St. Joseph waar zij meehelpt met hand- en spandiensten zoals de voorjaarsmarkt en speciale evenementen. Vroeger werden er ook Oudhollandse spelletjes gedaan in de tuin en was de tuin ook groter. Jawel lieve mensen, Henriëtte draait al een tijd mee. Wilskracht Laten we terug gaan naar het begin. Als jongedame verhuisde zij vanuit Limburg naar de grote stad Amsterdam om haar carrière te starten als apotheek assistente. Dat was toentertijd inclusief woonruimte, een aantrekkelijk aanbod. Doch makkelijk was het niet in een stad waar zij niemand kende, maar Henriette heeft met wilskracht haar heimwee weten te overwinnen. Later bleek dat haar vriendin Marisa eveneens dezelfde opleiding heeft gedaan en dat zij 50 m. van elkaar vandaan werkte, weliswaar in een andere tijd. Maar hoe toevallig en dan later elkaar tegenkomen wonende in dezelfde straat, zelfs bijna buurtjes met een huis ertussen. De dames leerden elkaar daar pas kennen en werden vriendinnen in Hilversum. Bleek dat zij ook allebei een partner te hebben met een technische opleiding. Deze dames zijn echt verbonden met elkaar. Diploma’s Vanaf haar 18 e levensjaar tot haar 40 e is Henriëtte apotheek assistente geweest. Daarna wilde zij iets met cosmetica doen en zij volgde een schoonheidsspecialiste opleiding. Omdat Henriette goed in het leerproces zat deed zij een opleiding voor pedicure erbij. Met de diploma’s op zak was Henriette flexibel inzetbaar bij V&D en de Bijenkorf en daarna werkte zij een jaar bij een kapper als schoonheidsspecialiste. Uiteindelijk heeft zij haar eigen beauty salon gecreëerd en dat 20 jaar lang volgehouden. Daar ergens is haar vrijwilligerswerk ontstaan zo’n 22 jaar geleden. Via een collega raakte zij in contact met mantelzorgers en dat raakte een snaar. Onvermoeibaar een ander verzorgen en vaak een dierbaar iemand. Henriette besloot om mee te doen met de verwendagen voor de mantelzorgers en hen te verwennen met een schoonheids- en/of pedicure behandeling. Juist hen te ontzorgen en een fijn moment te bezorgen. Dat was voor Henriette een fijn gegeven en haar eerste vrijwilligersklus. Gastvrouw Daar bleef het niet bij, Henriette kennende, zij werd vaste gastvrouw bij de ‘Dag van de Mantelzorg’ via Versa Welzijn in Eemnes, Huizen, Bussum en het gemeentehuis. Daarna is die dag overgenomen naar stichting MEE en ging Henriette andere dingen doen. Na de verwendagen zochten de sociaal werkers van Versa iemand die zij konden vertrouwen om de deur te openen en te sluiten op de Geuzenweg. Daar zat namelijk het kantoor van de Mantelzorg en kwam zij Ria de Jong tegen. Ria was dirigent van het Mantelzorgkoor ‘De Lichtpuntjes’ en zij zocht iemand die de koffie en thee kon verzorgen voor het koor en ook kopieën kon maken. Henriette vervulde deze vraag en zong af en toe mee met het koor. Trouwe dienst “Kom eens kijken bij Sherpa” zei Ria tegen Henriette en hup daar ging ze. Bij de afdeling ‘Evenementen’ kwamen haar talenten helemaal tot hun recht. Meehelpen met Sinterklaas en de Pietendisco, de voorjaarsmarkt, Carnaval en kerst, noem het maar op. Henriette deed deze vrijwilligersklussen er allemaal bij en ernaast bij wat zij al deed. Henriette is inmiddels 18 jaar in dienst als trouwe Vrijwilliger bij Eemhart (de nieuwe naam van Sherpa). In ongeveer dezelfde tijd en via een kennis kwam Henriette terecht bij de Riebeeck waar zij hielp bij de High Tea’s en andere activiteiten zoals maaltijden met de buurtbewoners, de Bingo en Sinterklaas. Daar werkte zij met Malika en deed dat met plezier, daarna is de Riebeeck overgegaan naar Buurthuis ZO-Samen. Ook dit deed Henriëtte er allemaal bij, de vrijwillige klussen stapelden elkaar op. Gert Bos Henriette kent de tijd nog van Gert Bos, wie kent hem niet? De sociale werker van De Lelie en later De Kleine Lelie. “Tegen Gert zei je nooit nee. zo’n aimabele man”, vertelt Henriëtte. Samen met haar vriendin Marisa werden zij gastvrouwen op meerdere ochtenden in de week. De twee dames vulde elkaar aan en herkenden elkaars drive, beide echte doorzetters. In de Corona tijd kozen Henriette en Marisa ervoor om open te blijven met alle voorzorgsmaatregelen (mondkapje en gepaste afstand). Andere verklaarden hun voor gek, maar zij geloofden in wat zij deden. Zij vonden het sociale contact in die periode enorm belangrijk. Later bleek dat haar vriendin Marisa eveneens dezelfde opleiding heeft gedaan en dat zij 50 m. van elkaar vandaan werkte, weliswaar in een andere tijd. Maar hoe toevallig en dan later elkaar tegenkomen wonende in dezelfde straat, zelfs bijna buurtjes met een huis ertussen. De dames leerden elkaar daar pas kennen en werden vriendinnen in Hilversum. Bleek dat zij ook allebei een partner te hebben met een technische opleiding. Deze dames zijn echt verbonden met elkaar. Drijfveer Dat gastvrije zit eigenlijk in haar. Henriette heeft het altijd leuk gevonden om iets voor een ander te doen, als kind al ging zij koekjes bakken voor anderen. En als vrienden bij haar komen, eten zij de hele dag niets, want zij krijgen genoeg bij haar. De werkelijke drijfveer van Henriette gaat een tijd terug, naar een tijd waar zij liever niet over praat. De plaats was een ziekenhuis waar zij met eigen ogen zag en zelf ervaarde hoe de gastvrouwen daar iedereen zo vriendelijk verzorgde met zoveel liefdevolle aandacht. Echt lief!! Dat raakte haar enorm. En daar besloot zij; “Als het beter met mij gaat, wil ik iets terug doen voor een ander”. Henriette zegt zelf; “ik heb geen zin om tennis spelend en golfend met een glas sherry mijn pensioen uit te zitten. Ik wil iets goeds terug doen!”. Terugkijkend voelt Henriette genoegdoening en vreugde bij haar vrijwilligerswerk. Ook al is zij moe, zij doet het toch omdat zij haar vrijwilligerswerk leuk vindt en dat met liefde doet. En dat voel je als je haar aan het werk ziet, een dame met liefdevolle aandacht. “En een goede maat naast je” en daarmee bedoelt zij natuurlijk haar goede vriendin Marisa. Dank Henriette voor jouw mooie en inspirerende verhaal.

Bianca begint te lachen als iemand dat tegen haar zegt. Ze reageert direct met ‘zelf noem ik het sociale brandblusser’. De toon is gezet, informeel en aan de koffie in wijkcentrum De Geus met de nadruk op wijk, want het centrum wordt gerund door alleen maar Vrijwilligers, waaronder Bianca. Niet aangeboren talenten In 2004 kwam Bianca in de Geuzenbuurt wonen en via een blaadje in de brievenbus ontdekte zij dat er een buurtvereniging in De Geus actief was. Zij belde naar Ed (wie kent hem niet?) en vroeg of zij Vrijwilliger kon worden, hand- en spandiensten doen. Natuurlijk! Haar niet aangeboren talenten als coördineren en organiseren kwamen goed van pas in De Geus. Vooral de kookactiviteiten werden succesvol onder haar regie. Denk aan 1x per jaar het mantelzorg diner in november (Mantelzorg-week), koken voor de Zaadjesmarkt, Stekjes dag en het Oogstfeest. Recepten bedenken, boodschappen doen, samen koken met en voor Vrijwilligers en daarna gezamenlijk lekker eten, niks is haar te veel. Koken is haar passie en zij straalt als zij erover praat. Laatst bij de Iftar, die door Young Hilversummers, het Lusent & Aloysius College en de Bibliotheek werd georganiseerd, dan is het Bianca die de organisatie ondersteunt met grote pannen en die alles meesleept naar de locatie waar de Iftar wordt gehouden. Diversiteit aan taken Daarnaast houdt Bianca zich bezig met de kledinguitgifte in het wijkcentrum, want er is gratis kleding in De Geus voor hen met een kleine beurs. Elke 4e maandag van de maand bij de Autismesoos in De Geus i.s.m. Sue, helpt Bianca ook. Vaak achter de schermen en dat alweer jaren! Ook helpt Bianca bij het ‘Hulpuurtje’ in De Geus, waarbij zij wijkbewoners helpt met vragen rondom formulieren, systemen en welke vraag zij ook hebben. Iedereen kan een appél op haar doen. Politiek en hbo Bianca is ook actief geweest bij de gemeenteraad in Hilversum. Vanaf 2009 is zij fractiemedewerker bij de SP geweest, waar je kan meedenken, en in 2011 gekozen tot raadslid, een plek waar je kan meebeslissen. Dat heeft zij 14,5 jaar met plezier gedaan. Begin dit jaar heeft Bianca afscheid genomen van de politiek. De laatste 3 jaar ging Bianca ook fysiek naar school, de hbo-opleiding ‘psychosociale therapeut’ en dat kostte haar tijd, aandacht en focus. In juni 2025 heeft zij haar diploma gehaald. En nu? Een zee aan tijd heeft Bianca ineens!!! Niet voor lang, want Bianca heeft altijd iets om handen, zij is na haar diploma betrokken bij Bloei, een Sociale Coöperatie in Hilversum. Bianca heeft naast haar vrijwilligerswerk ook betaald werk bij het Arbeid Trainingscentrum Gooi en Vechtstreek als consulent ‘participeren, re-integreren en zorg’. Daarbij werkt zij drie dagen per week en begeleidt zij mensen naar betaald werk. Vrijdagavond en vakantie Rest mij de vraag aan deze bezige bij en actieve dame; waar haal jij jouw energie of rust vandaan? Ze is een moment stil en zegt dan breed glimlachend in volle overtuiging, thuis en mijn vrijdagavond is heilig. Na een lange intense week is de vrijdagavond voor mezelf. Ik heb een partner, twee katten en mijn huishouden en soms doe ik helemaal niks. Of lekker met een goed boek in handen. Vakanties is ook een manier voor Bianca om te ontspannen. Wel ergens heen gaan waar er iets te doen is! Cultuur bewonderen of mooie gebouwen en kerken bezichtigen of landschappen zien, want in de zon liggen is niets voor haar. Een plek waar je de taal niet spreekt, de politiek niet kent en geen krant kan lezen, geeft Bianca een enorme rust. Haar drijfveer is een bijdrage leveren aan de samenleving, iets doen en zien wat haar bijdrage doet bij een ander. Dan is Bianca sowieso en heel gelukkig. Deze vrolijke goedlachse dame is soms vermoeid, dat geeft zij toe. Maar dat weegt niet op tegen haar overtuiging dat iets doen voor ander er echt toe doet. Ouders en kracht De vader van Bianca was docent op De Trappenberg, dan ging Bianca met haar vader mee. Prachtig vond zij dat, zo heeft Bianca haar zwak voor gehandicapten meegekregen. Haar moeder was boekhoudster en veel ziek. Leven met ene zieke moeder heeft Bianca ervaringsdeskundig gemaakt en daarmee haar aandacht voor de mantelzorgers. Op vroege leeftijd was Bianca het huis uit (14/15 jaar) en heeft uithuisplaatsing en twee pleeggezinnen meegemaakt. De Jeugdzorg heeft zij van binnenuit gezien, zo oom een aantal psychologen. Bianca noemt die periode zelf ‘gewend om jezelf te redden, een eigen plek te veroveren in de grote wereld”. Dat heeft haar enorm sterk en krachtig gemaakt. Toevallig heeft Bianca onlangs een psycholoog uit haar verleden benaderd om betrokken te raken bij Young Hilversummers in The Basement. Een gouden vondst voor alle partijen. En nu? Nu is Bianca tevreden, dankbaar en blij voor alle sociale contacten, verhalen en ontmoetingen in De Geus, in de politiek, uit het verleden en ook bijeenkomsten zoals bij Landsco, de overkoepelende organisatie van Bloei waar zij onlangs bij aanwezig was. Met extra aandacht voor haar gezondheid, want zij moet goed voor zichzelf zorgen.