Post | september 2022 | Vrijwilliger in beeld | 5 min lezen

Of hij een keer wilde klokken? Nu zit Willem al bijna 30 jaar bij de triatlon

Door Marieke van Veen

De ware helden van de club

De spits die nog een keer scoort, het meisje dat een foutloze arabier-flikflak maakt en de golfer die een hole-in-one slaat; zij krijgen het applaus, terwijl de ware helden van de club in de schaduw toekijken.

 

Vandaag is de ware held Willem Hilders van de Weesper Triatlon.

Of hij een keer wilde klokken? Nu zit Willem al bijna 30 jaar bij de triatlon

 

In 1994 vroeg een vriend van Willem Hilders - Wijnand de Kruijff - of Willem hem wilde helpen met de (toen nog handmatige) tijdwaarneming bij de Weesper Triatlon. Willem had toen naar eigen zeggen ‘helemaal niets’ met dit evenement. Maar inmiddels is Willem al 14 jaar voorzitter van dit grote sportspektakel. Wat hij het mooiste vindt? “Dat je op die ene dag van het jaar duizenden mensen op de been krijgt en de stad op zijn kop zet, maar alles door een strakke organisatie toch op rolletjes loopt.” 

Eerst even terug naar hoe het voor Willem begon. Na zijn hulp bij de tijdwaarneming voor de 5e editie is hij wel meteen gebleven: “Maar dan gewoon als één van de vrijwilligers. Ik ben pas echt bij de organisatie gekomen toen Wijnand aangaf dat hij er bij de volgende editie niet bij kon zijn vanwege een reis naar China. Hij heeft mij toen gevraagd of ik de hele organisatie van de tijdwaarneming op mij kon nemen. Toen ben ik ook vergaderingen en dergelijke bij gaan wonen. Toen Piet van Schooten stopte als voorzitter en Wijnand het van hem overnam, ben ik de tijdwaarneming blijvend gaan doen.” 

 

Automatiseren

Dat ging toen nog met de hand: “ We stonden in duo’s bij de finish. Het ene team noteerde de startnummers en de tijden, het andere team voerde de gegevens in op de computer.” Toen Willem in 2008 de voorzittershamer overnam van Wijnand de Kruijff, was zijn eerste wapenfeit het introduceren van geautomatiseerde tijdwaarneming. “Wijnand ging verhuizen, Weesp uit. En de andere bestuursleden, met Koen Hodde voorop, wilden pertinent iemand vanuit de eigen gelederen. Daar moest ik even over nadenken, maar ik ben er toch voor gegaan. Toen heb ik wel meteen gezegd: dan gaan we de tijdwaarneming wel anders doen, want ik kreeg op deze manier wel erg veel taken op mijn bordje.”

 

Er zit altijd wel iemand bij die de veiligheidsspeld dwars door de chip boort

De Weesper Triatlon ging in zee met Racetimer. Als we de opmerking maken dat er sindsdien vast minder discussie is over de finishtijden, moet Willem lachen: ‘De tijdwaarneming levert altijd discussies op - nog steeds. Ook met chip zijn er atleten die het niet eens zijn met hun eindtijd. En het is ook wel eens voorgekomen dat iemand bij het opspelden van het rugnummer - ondanks de duidelijke instructies - met een veiligheidsspeld de chip had doorboord. Tja, die doet het dan niet meer.΅ Wat doet de organisatie dan? “Aan de hand van foto’s, filmpjes en de tijden van de atleten die voor hem of haar binnenkwamen, kunnen we dan vaak evengoed nog een finishtijd bepalen.”

 

Tweede start

Een andere grote verandering onder Willems voorzitterschap is het invoeren van een tweede start geweest: “Op een gegeven moment deden er wel erg veel Weespers mee en omdat de inwoners van Weesp voorrang hebben bij de loting, kregen mensen van buitenaf bijna geen kans meer om mee te doen. Toen zijn we gaan kijken naar de mogelijkheden van een tweede start. Dat had nog best wat voeten in de aarde. Een belangrijk uitgangspunt was dat een fietsparcours volledig leeg moet zijn als de tweede lichting atleten op de fiets stapte. Uiteindelijk hebben we gekozen voor een tussenperiode van anderhalf uur tussen de eerste en de tweede start. Dat heeft goed uitgepakt, maar voor de organisatie brengt het natuurlijk wel extra werk met zich mee.” 

Eendaags evenement

Willen schat dat ruim tweederde van de vrijwilligers mensen zijn die elk jaar helpen. Het is het vinden van extra handen dat elk jaar toch wel weer lastig is: “Je komt overal dezelfde gezichten tegen. Mensen die al jaren actief zijn en het ook belangrijk vinden om dat te doen. Die krijg je ook weer eerder gestrikt voor andere hand- en spandiensten. Toch moeten wij er ook elk jaar wel aan trekken - ook omdat we qua datum in het staartje van de vakantieperiode zitten - maar uiteindelijk is het tot nu toe altijd gelukt. Het grote voordeel van de triatlon is dat het een eendaags evenement is. Dat maakt het voor mensen te behappen en ze zien ook direct waar ze het voor doen. Het is een dag - voor sommige mensen twee dagen - keihard aanpoten, daarna door naar de barbecue en dan zit het er weer op voor een jaar.”

 

Loting bij notaris

Voor Willem zelf is de triatlon wel meer dan één of twee dagen keihard werken: “Ik ben het voorzitterschap er eigenlijk bij gaan doen, want de tijdwaarneming doe ik ook nog steeds, ik regel de website en de inschrijvingen en ik verzorg de communicatie. Voor mij begint het hele circus in januari al. Dan maak ik de website up-to-date voor de nieuwe editie. Ik open de inschrijving en maak dat bekend middels een nieuwsbrief. Vervolgens komen er dan allerlei vragen binnen via de e-mail die ik moet beantwoorden. Na het sluiten van de inschrijving krijg ik steevast tientallen mailtjes van mensen die - ondanks dat ze vier maanden de tijd hadden - zijn vergeten zich in te schrijven en toch nog mee willen doen. Een volgende stap is naar de notaris voor de loting en dan kunnen de uitnodigingen de deur uit. Ook de vergaderingen worden tegen die tijd weer opgepakt, zodat iedereen weet wat ie moet doen.” 

 

Via een deelnemer die docent op het ROC is, krijgen we 25 BOA-studenten

Hij vervolgt: “We hebben dit jaar trouwens ook een mazzeltje. Via deelnemer Roy Marinus - die docent Handhaving, Toezicht & Veiligheid op het ROC Flevoland is - kunnen we 25 à 30 studenten als vrijwilliger inzetten. Zij volgen de opleiding tot buitengewoon opsporingsambtenaar en komen die dag in uniform naar Weesp. Dat geeft toch een bepaalde uitstraling.” Heeft de triatlon die uitstraling nodig dan? Bij de inzet van BOA’s kunnen mensen ook denken dat er relletjes verwacht worden. “De triatlon is geen Sluis- en Bruggenfeest inderdaad, dat klopt. Er wordt veel minder gedronken en er zijn eigenlijk nooit schermutselingen. Wij zijn vooral blij met de BOA’s vanuit professioneel oogpunt. Plus: we kunnen die extra handen en ogen goed gebruiken omdat het Rode Kruis Weesp er dit jaar niet bij is.”

 

Afspraak is afspraak

We vragen hem naar de sterke kanten van zijn voorzitterschap. Willem denkt even na en zegt dan: “Ik communiceer volgens mij heel duidelijk en hanteer ‘afspraak is afspraak’. Zodat iedereen weet wat er van hem verwacht wordt en wanneer dat gedaan moet zijn. Verder denk ik dat het belangrijk is dat je als voorzitter goed met mensen om kunt gaan. Ik heb binnen het bestuur en de werkgroepen te maken met vijftien totaal verschillende mensen. De één heeft aan een half woord genoeg, de ander is onzekerder en zoekt bevestiging. En je hebt natuurlijk te maken met mensen die elkaar liggen en mensen die elkaar wat minder liggen. Ik probeer de vergaderingen altijd kort te houden, zodat er voldoende tijd overblijft om nog even gezellig en informeel na te praten en iedereen met een goed gevoel de deur uit gaat.” 

 

De WeesperNieuws Extra Triatlon wordt dit jaar niet op de eerste zondag van september gehouden maar op zondag 18 september. Dit vanwege de Formule 1 op Zandvoort. Kijk voor meer informatie op de website van de triatlon. 

 

Dit interview heeft in augustus in het WeesperNieuws gestaan en is een interview uit een reeks waarbij vrijwilligers in de sport in het zonnetje gezet worden. Met dank aan het WeesperNieuws mogen wij dit interview op onze website plaatsen.

Tekst en fotografie: Marieke van Veen

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Bas van Hattum, fotograaf

| Vrijwilliger in beeld
Bas van Hattum is fotograaf. Hij zette zich als vrijwilliger in tijdens de coronacrisis.
Lees meer

Voedselbank Gooi en Omstreken blij met donaties

| Vrijwilliger in beeld
Hartverwarmende initiatieven voor Voedselbank Gooi en Omstreken
Lees meer